Jouw verhaal centraal


Kun je de wolken meten? - maandag 8 augustus 2011

Het afgelopen seizoen stond voor mij in het teken van de vraag: Hoe ontwikkel ik mijn eigen stijl om kennis en informatie over te dragen?
 
Twee sleutelwoorden vormden het uitgangspunt: creativiteit en inspiratie.
- Wat is de kracht van creativiteit?
- Wat inspireert mij en hoe inspireer ik anderen?
 
Er spookten voortdurend vragen in mijn achterhoofd, onrustig werd ik ervan, en ongeduldig ook: waarom rolden de lessen, die ik in mijn hoofd had niet, gewoon uit mijn pen?
 
Om mijn creativiteit te voeden maakte ik regelmatig een uitstapje: zomaar, voor mijn plezier, om al die drukke gedachten tot zwijgen te brengen en nieuwe beelden te ontwikkelen.
Tijdens een van die uitstapjes zag ik op het dak van het Kröller Müllermuseum een bijzonder beeld: een man die met een meetlat in zijn hand de lucht aan het opmeten is. Het goudkleurige beeld schitterde in het zonlicht en stak prachtig af tegen de blauwe lucht.
 
De naam van het beeld intrigeerde me: De man die de wolken meet. De maker ervan, Jan Fabre, maakte het als metafoor van de kunstenaar die het onmogelijke in zijn werk probeert te vatten.
Die metafoor liet me niet los: die man die daar met een meetlatje de immense wolkeloze lucht aan het meten was, wat probeerde hij te pakken en in tastbare cijfers te vatten?
 
Ik voelde me geïnspireerd en plaatste de foto van dat stralende beeld als achtergrond op mijn computer, en iedere dag weer drongen de antwoorden op mijn vragen over creativiteit en inspiratie verder naar boven.
 
En...kun je de wolken meten?
Volgens mij is het met wolken net zoals met dromen en inspirerende gedachten: zodra je erover wil vertellen, of de grillige vluchtige vormen ervan wil laten zien aan een ander, zijn ze alweer van gedaante verwisseld of vervlogen.
 
Zo ook met antwoorden op vragen die je graag wil oplossen: vanuit...ja waarvandaan... drijven de antwoorden als wolken voorbij, en net zoals bij wolken kan een afleiding de vaste vorm van het antwoord weer helemaal doen vervliegen. Tevergeefs probeer je nog even "terug te denken", maar je ziet de staart van het antwoord nog net om de hoek verdwijnen.
 
Het antwoord heeft te maken met intuïtie: je kúnt de omvang van een wolk meten.
 
Niet door hem vast te leggen in het aantal vierkante centimeters, wél door je bewust te worden van de woorden en gedachten die de wolk bij je oproept.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 


Terug naar de vorige pagina >